Ondanks het ontbreken van onze inspirerende teamleider Frank – die op het laatste moment in het derde moest invallen – boekte het tweede een forse en noodzakelijke overwinning in en tegen Purmerend. Wel had Frank de opstelling – na de nederlaag in de vorige ronde – wat door elkaar gegooid, waardoor Onno opeens aan bord vijf zat en ook ikzelf een bordje lager terecht was gekomen. Maar het werkte: met een 6 – 2 overwinning op zak vertrokken we uit Purmerend!
’s Ochtends vertrokken Bert, Onno en ik comfortabel gezeten in de ‘powerbank’ Tesla van Jan Aart – wat trekt zo’n elektrische auto toch snel op! – vanuit Leiden Centraal naar buurthuis of ‘ontmoetingsruimte’ Wijkplein Where, waar niet alleen Cluphuis Welzijn huist – men was aan het sjoelen toen we binnen kwamen en toen we weg gingen begon later de disco in de ruimte waar we schaakten – maar ook schaakclub Purmerend. De zaal was groot en fraai en zelfs voorzien van een ‘digibord’ waarop de uitslagen geprojecteerd werden van de drie teams uit Purmerend die hier speelden. Wij speelden tegen Purmerend 2.
Opvallend aan de Purmerendse schakers was dat ze allemaal heel snel speelden. Zelfs de tegenstander van Aren gebruikte minder tijd dan ons jeugdige talent! Behalve dan weer de eerste bordspeler die 15 minuten voorsprong in tijd had doordat Robin wat verlaat was, maar dat binnen de kortste keren omzette in 30 minuten achterstand op de klok. Ook bij Herman aan bord acht ging het er snel aan toe. Zo snel dat ik niet eens gezien heb hoe hij zijn tegenstandster versloeg in een Franse partij. Daarmee is Herman nu onze topscoorder met maar liefst 4 punten uit 5 partijen. Wie zegt nu nog dat de jeugd de toekomst heeft? Nee, het zijn de ouderen onder ons!
Aren was de volgende die klaar was. Aan bord zeven bereikte hij met wit in een Siciliaan groot voordeel na de opening. Uiteindelijk bereikte hij een dame eindspel met twee pionnen meer. Zwart had echter een sterke vrijpion en toen de zwarte koning deze dreigde te gaan ondersteunen moest Aren berusten in eeuwig schaak. Daarna Bert aan bord vier. Hij vertelde na afloop dat hij geleerd had van zijn vorige partij dat een zwart paard op h7 nog best gevaarlijk kan worden. Kortom, in een stelling waar wit de zwarte koning niet of nauwelijks meer kon aanvallen vertrok het paard van Bert op h7 op zijn lange weg naar a4. Daar aangekomen lukte het wit niet meer om een offer op c3 – met vernietiging – te voorkomen. Ziet u zelf.
Daarna won Jan Aart aan bord drie. Met wit stond hij na een wat tamme opening toch een tikkeltje beter. In het verre middenspel maakte zijn tegenstander een fout waardoor hij een pion verloor. Toen Jan Aart nog een pion won gaf zijn tegenstander gedesillusioneerd op, hoewel hij volgens Jan Aart best nog had kunnen doorspelen in een eindspel met alleen maar zware stukken. Vervolgens wist ik aan bord zes mijn tegenstander te ´flessen´. In mijn geliefde Pirc kwam ik veel beter uit de opening maar gaf dit op een gegeven moment weer weg waarna een heel spannend eindspel ontstond na zet 31 van wit:
En toen Onno aan bord vijf. Hij kwam iets beter uit de opening waarna zwart over het hoofd zag dat wit een pion op g6 kon slaan met zijn loper waarna fxg6 niet mogelijk was wegens Dxe6+ en wit wint zijn stuk eenvoudig terug. Zwart vocht echter terug en wist een uniek eindspel te bereiken waarbij hij twee dubbelpionnen had op a7 en a6 en op f7 en f6 met daarbij twee torens en een loper van de zwarte velden en wit pionnen op a2, c3, f2, g2 en h3 met ook twee torens maar een paard. Dit leek me – naast Onno gezeten – eenvoudig gewonnen voor wit. Dat dacht Onno ook maar de activiteit van de zwarte stukken bleek dermate omgekeerd evenredig met die van de witte stukken dat Onno in remise moest berusten. En toen Artur aan bord twee. Ook hij stond beter na de opening en wist langzaam zijn voordeel te vergroten. Hoe het precies ging weet ik niet maar op een gegeven moment ontstond er een fascinerend eindspel waarbij Artur vier pionnen op de koningsvleugel had en wit één pion en een paard. Helaas bleek dit net remise te zijn, ondanks de actievere koning van zwart.
Bleef als laatste over Robin aan bord één.
Ook hij kwam met groot voordeel uit de opening met een heel snel Tg1 van wit. Zwart had weinig ruimte zoals wel vaker in de Philidor (!) opening maar toen ging er iets mis in tijdnood waardoor Robin belandde in een eindspel met een pion minder met beiden een dame en loper van de witte velden. Zwart had een mooie vrijpion op f4 maar om onduidelijke reden gaf hij die weg tegen twee pionnen op de damevleugel waarna de stelling remise was. En dat gaf de volgende eindstand op het ‘digibord’:
Kortom, een fraaie overwinning waarmee we op de tweede plek blijven staan met het hoogste aantal bordpunten van alle teams. Voor de ‘overwinningsmaaltijd’ trokken zich meer en meer teamgenoten terug zodat uiteindelijk Bert en ik in Asian Palace genoeglijk met z’n tweetjes nagenoten van deze zoete zege ondertussen filosoferend over de toekomst van het schaken nu er steeds meer Free Style of Fischer Random toernooien worden georganiseerd!