Ondanks de 110 gemiddelde ELO rating punten voorsprong, boekte Philidor 2 in de achtste ronde een benauwde overwinning op Opening ’64 uit Sint Pancras. Voor de liefhebber: het dorp is genoemd naar Pancratius, één van de vier ijsheiligen en de schaakclub is niet vernoemd naar de 64 ‘schaakvelden’ maar naar het jaar van oprichting 1964.
De middag begon rustig met een remise van Robin aan het eerste bord, spelend met zwart. In een Catalaanse opening namen beide spelers al snel genoegen met een remise door zetherhaling. Dit omdat ze allebei – onterecht bleek later – dachten dat ze slechter zouden komen te staan als ze deze zetherhaling uit de weg zouden gaan. Niet snel daarna kwamen we op achterstand. Aren heeft de afgelopen periode een enorme sprong voorwaarts gemaakt waardoor teamleider Frank hem op bord vijf liet plaatsnemen met z’n ELO van maar liefst 2082. Na een wat mindere London opening met zwart, kwam Aren meer en meer terug in de partij maar gaf toen pardoes een volle toren weg toen hij .. Tf6 en niet .. Tg6 speelde. Korte tijd later nam Herman – met wit spelend aan bord acht – met remise genoegen in de Leningrad variant van het Hollands. Moet dat niet eens veranderd worden in de Sint Petersburg variant trouwens?
Maar toen, na een paar uur spelen, zag het er niet goed voor ons uit. Bert en Artur stonden beter maar Onno, Frank en ikzelf stonden slecht tot zeer slecht. Maar in het laatste uur voor de tijdcontrole na 40 zetten gebeurde er zoals zo vaak weer van alles. En dit keer in ons voordeel: zowel Onno met zwart aan bord drie als Frank met zwart aan bord zeven (zijn lievelingsbord …) wonnen zodat de overwinning ons bijna niet meer kon ontgaan. Hoe Onno dit voor elkaar kreeg is mij ontgaan maar Frank won na een mislukte opening en wat misstappen van zijn tegenstander nadat Frank zijn dame voor genoeg materiaal had gegeven. Kortom, dit was de meest spectaculaire partij van de middag:
Hein Schut – Frank Zeven:
Zo bleven Artur, Bert en ik na de tijdcontrole nog over in een leger en leger wordende zaal. Eerst verzilverde Artur – die in topvorm verkeert – met wit aan bord twee zijn materiële voordeel. Zijn tegenstander had in de opening een pion geofferd voor een loperpaar en een gevaarlijk initiatief in een eindspel, maar Artur wist dit initiatief vakkundig te neutraliseren. Bert moest met wit aan bord zes helaas berusten in remise met een kwaliteit voor maar verzuimde met zijn vrije b-pion naar voren te stormen waardoor deze verloren ging en zwart een vesting had:
Vd Marel – J. Pilon:
En zo bleef ondergetekende alleen over. Ik belandde met wit spelend aan bord vier en met – na een desastreus verlopen Noteboom toernooi – inmiddels de laagste ELO van het team, in een minder staand eindspel met allebei toren en paard. Maar met nog twee minuten op de klok gaf mijn tegenstander opeens remise hoewel hij mijn paard had kunnen winnen met zijn sterke vrijpion op de c-lijn. Weliswaar tegen twee pionnen maar met nog genoeg winstkansen.
We staan na deze overwinning nog steeds fier op kop met één matchpunt en 3½ bordpunt voorsprong op nummer twee Aartswoud. Nog twee wedstrijden tegen nummer drie en acht. Het moet lukken!