Op 28 maart werd de zesde ronde van de KNSB competitie gespeeld. Oorspronkelijk zou deze ronde gespeeld worden op 10 januari, maar dat ging niet door vanwege de overvloedige sneeuwval in die dagen. Wij moesten tegen Zuidoost United, een samenwerkingsverband van de schaakclubs Chaturanga en Isolani uit de Bijlmer in Amsterdam Oost speciaal gevormd voor de KNSB competitie. Wilden we onze kansen op promotie behouden dan moest er gewonnen worden. De voortekenen waren niet zo goed want de familie Margaryan moest verstek laten gaan omdat Aren op moest voor zijn zwemdiploma. Wadim en Frank vielen daardoor in, waarbij we nog steeds op papier veel sterker waren dan onze tegenstander: 2035 tegen een gemiddelde ELO van 1914.
Vlak voor de aanvangstijd van de ronde zaten alle Philidor 2 spelers verwachtingsvol achter het bord. Onze tegenstander was nog steeds niet compleet toen de wedstrijd gestart werd. Er ontstond wat rumoer naast mij waarbij Onno plotseling zei dat ze met twee spelers minder zouden komen. Dat werden dus bord 1 en 4 waardoor Robin en ik een vrije middag hadden. Maar ja, je speelt toch liever een echte partij. Balen! Drie andere spelers van Zuidoost United kwamen ook nog eens een half uurtje te laat zodat een aantal van ons een fikse voorsprong in tijd hadden, En dan was er nog een voorval bij het bord van Wadim waar de witspeler begon met e2-e4 waarbij zijn koning en dame echter op het verkeerde veld stonden. Wadim – die dit opmerkte – zei galant als hij is “Wil je nog steeds e4 spelen”? Dat wilde hij zodat Wadim zijn geliefde Aljechin verdediging kon spelen. Dat werd trouwens een hele lange partij waarbij Wadim in een eindspel met toren en goed paard tegen toren en slechte loper maar net remise wist te maken. De andere remise kwam op naam van Jan Aart die een eindspel van goed paard tegen slechte loper had dat hij net niet wist te winnen. En dat was alles voor Zuidoost United want alle andere partijen werden door ons gewonnen. Onno leek minder te staan; offerde een kwaliteit voor een onduidelijke stelling waarna zijn tegenstander allemaal niet meer zag en zich mat liet zetten. Frank speelde Frans met zwart en nam – ongelooflijk volgens ondergetekende – het pionoffer in de Aljechin – Chatard aanval (1 e4 e6 2 d5 d5 3 Pc3 Pf6 4 Lg5 Le7 5 e5 Pd7 6 h4) aan. Wit had al heel snel vrijwel kunnen winnen maar Frank wist de stelling op de koningsvleugel dicht te schuiven. Maar toen kreeg hij opeens een overweldigende koningsaanval op de damevleugel over zich heen. Alweer kon wit winnen maar hij zag het niet waarna Frank in een gewonnen eindspel terecht kwam. Bert schoof zijn tegenstander er langzaam af en Herman kreeg na een ander – maar dit keer discutabel – pionoffer in de opening (1 d4 Pf6 2 c4 e5 3 dxe5 Pe4?!) opeens een vol stuk in de schoot geworpen.
Kortom, nog twee overwinningen waardoor de ruime stand van 7 – 1 werd bereikt. Dit werd gevierd met een voortreffelijke – al bijna traditionele – Indiase maaltijd in het Denksportcentrum. Tijdens het eten zat iedereen continu op zijn telefoon te kijken of onze concurrent Aartswoud 1 misschien gelijk gespeeld of zelfs verloren had, want dan zouden we kampioen zijn. Helaas kwam de uitslag maar niet door zodat we in onzekerheid huiswaarts keerden. Daar aangekomen bleken ze gewonnen te hebben zodat we de laatste wedstrijd op 11 april in ieder geval niet mogen verliezen. Ik heb er wel vertrouwen in ondanks het feit dat ik niet mee kan doen. Of misschien wel daardoor…
Er was trouwens nog zo’n bizarre wedstrijd: Boven IJ / de Volewijckers 1 kwam tegen De Waagtoren 3 ook met slechts zes spelers opdagen. Daar werd het 4 – 4.
Kortom, duimen aanstaande zaterdag al staan we 1 matchpunt en 5½ bordpunt voor!