De laatste weken was de interne van Philidor goed bezocht. Er zijn veel boeiende partijen.
Enkele fragmenten volgen hierbij. De partij met een dubbel loperoffer van Robin tegen Thijs doet denken aan Lasker-Bauer, Amsterdam 1889. De partij van Devrim tegen Wim roept herinneringen op aan een partij Steinitz-NN. Frank Zeven won een eindspel van Marco waarbij de laatste pion in de analyse niet te stoppen is. Opmerkelijk is dat het Zevengesternte recent in het nieuws was. Misschien staan deze sterren al afgebeeld op 17000 jaar oude rotstekeningen in Lascaux.
Bron: wiki-commons
Mede door mijn eigen slechte spel was ik (Willem) vroeg klaar en kon ik nu eens goed de andere partijen volgen. Er waren een boel interessante eindspelen. Die vallen extra op, omdat die lang duren en je af en toe een kijkje kunt nemen aan het bord. Een flitsende combinatie zonder toeschouwers is alsof je een negendarter gooit terwijl je vrienden al zijn weggelopen naar de bar.
In de partij Jonathan – Arthur kon wit remise houden volgens de eindspeldatabase. Maar dan moet hij niet de a-pion slaan. Na Kxa5 Td1 is torenruil en een verloren eindspel onvermijdelijk.
Ilja had tegen Edwin zijn loper eigen moeten ingraven om de a-pion te stoppen. Het ziet er niet uit, maar Ilja zet zijn schouder eronder en wist de b-pion te ruilen en met zijn koning de a-pion te stoppen.
Even later stond het zo.
Als laatste waren Frank en Marco bezig. Ik wil dan meestal ’s avonds laat wel een keer opruimen. Dan is er één zo’n lange partij die de boel ophoudt. Maar het was erg leerzaam. Op een gegeven moment verzamelde zich een grote schare omstanders om dit schouwspel gade te slaan.
Franks vermoeden dat het eindspel moet winnen was terecht, maar het kwam helaas niet op het bord. Meer over dit eindspel kun je hier vinden.