Door het Pinksterweekend heeft de strijd om het kampioenschap een week stil gelegen. De tweede ronde ligt dus niet meer vers in het geheugen, maar heeft genoeg interessante momenten om op terug te komen. Nu de derde ronde al bijna van start gaat, moest het verslag maar eens een keer af zijn. Na de fragmenten van ronde 2 komen de oplossingen van ronde 1 voor puzzelaars.
In de A-groep zijn er nog twee koplopers met de volle 100%-score. Dat Arthur Pijpers daarbij zit, zal niemand verbazen. Tegen uw verslaggever ging erg het snel na de opening.
Ik was even bang als allereerste klaar te zijn. Ik merkte tijdens de partij dat het eerste bord zich in een veel grotere belangstelling mag heugen dan andere de partijen. Dan wil je toeschouwers toch iets bieden. De andere speler met een 100%-score had aan bord twee de buit echter nog sneller binnen.
Raymond Timmermans speelde 4…e5! met stukwinst na 5.Lxe5 Da5+ en even later 0-1.
In partij Bert van der Marel – Robin Schenkelaars laat een interessante materiaalverhouding zien. Heel sterk is 22.Lf4 om met Pd6 de e-pion te ondersteunen. Zwart moet haast wel de kwaliteit teruggeven, maar blijft dan met de lastige pion op e7 zitten. In de partij werden meerdere kansen op het voorbereiden van Pd6 gemist en eindigde het in remise.
Henk van der Scheer en Aren Margaryan belandden in een zetherhaling, maar de engine vindt wit veel beter staan vanwege de zwakke pionnen op b7 en e4.
Ingegeven door tijdnood kwam er ook een zetherhaling in de partij Xander Prijs – Marco Muilwijk.
Een positioneel verstrekkende beslissing zien we in partij Loek Veenendaal – Timardi Verhoeff.
De partij Eduard van Dijk – Ywein Veldhuyzen kende een wonderlijk verloop. Wit won met 18.c5 een stuk, omdat anders de dame verloren gaat. De voorsprong werd zelfs een hele toren, maar een blunder liet zwart zegevieren. Onverdiend, gaf zwart toe, maar dat telt niet voor Caïssa.
In B-groep zijn er vijf spelers met een score van 2 uit 2. Lev Rudman zag zijn onvoorzichtige, of moeten we zeggen gedurfde, spel afgestraft worden door Jan van Amsterdam.
De jeugdige Ilja Verbaken schaarde zich ook bij de koplopers. In de eerste ronde kreeg hij nog een vol punt, omdat de tegenstander niet verscheen. Maar als hij ervoor moet schaken, is hij ook in staat het ongelijk van professor Elo aan te tonen.
Een kleine combinatie in de partij Jeroen van Dijk – Jeroen Nouwens leverde zwart een tweede pion op.
Een rustig eindspelletje bevat toch momenten waarop het opeens om kan slaan. In partij Ronald van Vleuten – Mitch Amkreutz miste wit een eenmalige kans.
Tot slot nog de oplossingen van de opgaven uit de vorige ronde.