Knotsgekke partijen in ronde 6

Mijn bedoeling was om de rondeverslagen af te hebben voordat de nieuwe wordt gepubliceerd. Dan kun je meteen het verslag lezen als je opzoekt tegen wie je de volgende ronde moet spelen. Helaas is die deadline niet altijd gehaald. Er is dan ook veel te veel interessants om mee te nemen in het verslag. Daarom maar deze clickbait als titel. Maar het was ook knotsgek hoe de evaluatie van de engine bij het invoeren soms uitsloeg voor wit en dan weer voor zwart. Zo’n plotselinge omslag in de evaluatie is voor mij meestal het teken dat er een fragment voor het verslag in zit. Een leerzaam moment, misschien wel een opgave voor de lezer. Al met al is het een nogal uitgebreid verslag geworden.

In de A-groep speelden twee voormalige kampioenen om de eerste plek. Peter Passenier had de opdracht te winnen om op gelijke hoogte met Arthur Pijpers te komen. Dat kunstje heeft hij weleens eerder verricht en werd toen kampioen van de bond in 2023. Ook ditmaal kwam hij dichtbij.

Daarmee is Arthur een ronde voor het einde al kampioen, proficiat! Wij wensen hem veel succes bij de voorrondes voor het NK, waar de Leidse bondskampioen recht op heeft.

Van het eerste bord in groep A gaan we naar het laatste bord groep B. Daar werd niet minder hartstochtelijk gevochten in de partij van Everwijn Lammers van Toorenburg tegen Pieter Hollenberg.

De partij van Michiel Vergeer tegen Casper Moeri was ook een mentale achtbaan.

In de partij Jaap Beetstra tegen Nick van Leeuwen wist zwart aan te tonen dat het oordeel van de engine niet altijd wat zegt op clubniveau. Een +3 score voor wit veranderde in een verloren stelling. Niet door een blunder, maar heel geleidelijk. Daarmee werd Nick de opvallende koploper in de B-groep.

Koploper in de B-groep was Jan van Amsterdam. Hoe hij dat doet? Gewoon met dezelfde truc winnen als eerder dit toernooi. Ditmaal was Erick Moeri het slachtoffer. Tja, we plaatsen die partijen niet voor niets op onze site.

Jan blijft dus aan kop door te winnen, maar zoals gezegd is Nick van Leeuwen langszij gekomen. In een onderling duel in de laatste ronde bepalen zij wie de B-groep wint.

Na deze bijzondere partijen heb ik een aantal fragmenten als trainingsopgaven uitgezocht. Ergens in de zettenreeks laten de spelers een flinke kans liggen. Aan de lezer de taak uit te zoeken wat er precies moest gebeuren. Da’s moeilijker dan gewone tactische opgaven waar je al weet dat je op de eerste zet al iets verrassends moet vinden. Dus hopelijk leerzaam voor wie er de tijd voor kan nemen. De oplossingen staan achteraan dit artikel.

Na dit zware analysewerk eerst wat eenvoudigere tactiek. Viermaal een paard dat de winst opeist. De paardensprong blijft een grillige zet in het schaakspel.

Zwart was alert in de partij Robin Schenkelaars – Marco Muilwijk.

In de partij Stan Cortenbach – Eduard van Dijk is het de vraag waar de witte koning heen moet.

In de partij Artur Margaryan – Jacob Brienen heeft zwart zojuist zijn paard naar b8 gespeeld. Twee paarden aan de rand, dus wit opent de stelling.

Hoe wint wit in de Jan van der Knaap – Ed Wagemans?

Dan is het tijd voor de eindspelsectie. Pieter Jan Morssink zagen we al eens een toreneindspel handiger aanpakken dan zijn tegenstander. Ditmaal heeft hij met zwart duidelijk de actievere torens dan Ywein Veldhuyzen.

Ook een dubbel toreneinspel in Kylian van Veen – Xander Prijs.

De langste partij van de avond was Ronald van Vleuten – Bram Burgers. De loper van wit heeft duidelijk zijn dag niet.

Een eindspel met een interessante strijd zagen we in de partij Loek Veenendaal – Bert van der Marel. Misschien is eindspel niet de juiste benaming voor een stelling waar alleen de dames zijn geruild. Er zijn genoeg stukken over om er wat leuks van te maken.

Dan de oplossingen van de analysefragmenten.