De vijfde ronde liet veel strijd op de borden zien. Het verslag bevat daarom wat minder kantelmomenten maar wat grotere stukken van partijen om recht te doen de geleverde strijd. Ik merkte dat niet iedere browser de fragmenten met een bijbehorend diagram laat zien. Dat ligt dan niet aan de browser, maar aan de netwerkbeheerder die spelletjes verbiedt. Dus wie op het werk het verslag niet goed kan lezen moet even geduld hebben of een andere baan zoeken. Verder kiest de plugin ervoor om het bord te draaien als een fragment begint zwart aan zet. Vandaar dat ik soms een extra witte zet meeneem die verder niet met de introductie te maken heeft.
In de partij Nick Tegelaar Ronald van Vleuten leidde materiaalwinst voor wit onverwacht nog tot een nederlaag toen wit te passief bleef.
Een enerverend gevecht was er ook tussen Jacob Brienen en Pieter Jan Morssink.
Een wat rustiger karakter had de partij Marco Muilwijk – Dhruv Kumar. Wit behaalde groot voordeel, maar kreeg de vis niet op het droge.
Xander Prijs kon in zijn partij tegen Henk van der Scheer meerdere keren toeslaan (26.Ld5! of later 29.Pc6!), maar werd zelf slachtoffer van een tactische truc.
Ook in de partij Nick van Leeuwen – Bas Lewerissa was de zet Pc6 mogelijk met een verwoestend paard midden in vijandelijke gelederen.
Natuurlijk zijn er ook partijen waar een enkel moment de zaak deed kantelen.
Een positioneel gevecht in de partij Jeroen van Dijk tegen Casper Moeri leek lange tijd op remise af te stevenen. Wit staat schaak. Waar moet de koning heen?
Als verslaggever wil je niet zelf onderdeel van het nieuws zijn. Die moet onafhankelijk en objectief het nieuws verslaan. En is het zijn meestal pijnlijke momenten als ik in het verslag kom. Loek Veenendaal was alert en strafte een misgreep meteen af.
Wit miste een kans in de partij Eduard van Dijk – Mark Beijen.
Een fraai offer won in de partij Ed Wagemans – Kylian van Veen.
Dat was het voor deze ronde. De wedstrijdleider zal als enige balen van de 5-1 winst van Nederland op Zweden. Maar ik had beloofd positief over onze wedstrijdleider te schrijven. Dus nog even aandacht voor het volgende. Hij is niet alleen zomaar wedstrijdleider geworden, omdat hij als enige zijn hand opstak bij de ledenvergadering terwijl de rest van onze toch niet zo geringe vereniging alle blikken met de bestuurstafel angstvallig probeerde te vermijden. Hij beschikt over officiële papieren hiervoor. De VAR heeft tot nu toe geen beslissing hoeven terug te draaien. Hij deelt ook rondeprijzen uit. Geen zelfbedachte surrogaat Nobelprijs voor een bevriende wereldleider als dank voor een toernooitje in zijn achtertuin. Nee, hier heeft een vierkoppige jury naar goed Nederlands gebruik lang over vergadert en na meerdere nominaties en stemrondes met een puntentelling waar het Songfestival jaloers op is een besluit genomen. En dat binnen enkele dagen tijd. Daar kan menige gemeenteraad nog wat van leren. Verder leuk om te melden is dat Gabriël naast gediplomeerd wedstrijdleider ook opgeleid is tot indelingsdeskundige. Dan weet u ook weer wie daar achter schuilgaat. Alle lof!
