Ik hou niet zo van tactische opstellingen. En daarom was de overwinning van het tweede team op Promotie 1 naar mijn bescheiden mening volkomen terecht. Vooral natuurlijk als je daar zelf het ‘slachtoffer’ van bent en tegen de sterkste speler van het andere team speelt met zo’n 200 ELO punten meer. Kansloos verloren dus met wit aan bord 6 na een mooi maar voor mij onbekend, tijdelijk pion offer van zwart in het Dame-Indisch. Ook Willem en Aren waren slachtoffer van de tactische opstelling. Willem kwam aan bord 7 goed uit een Engelse opening maar in tijdnood pakte hij een vergiftige pion waarna hij mat ging. Aren speelde aan bord 6 zijn geliefde Tarrasch met zwart. Wit speelde de hoofdvariant en na wat schermutselingen verloor Aren zijn geïsoleerde pion d-pion. Daarna leek hij verloren te staan, vooral toen hij ook nog in een penning terecht kwam met zijn loper op d8 en toren op e8 met een witte toren op c8. Aren wist echter nog af te ruilen naar een eindspel waarin hij een toren had en zijn tegenstander een loper van de witte velden en een paard. Dat leek ook verloren, zeker nadat Aren alleen nog maar met zijn koning en toren op de zevende en achtste rij op en neer kon gaan. Maar opeens gaf zijn tegenstander remise terwijl hij toch risicoloos op winst kon spelen, misschien omdat Promotie 1 al verloren had of omdat hij de weg naar winst niet zag. Maar kranig verdedigd van ons jongste team lid!
De ommekeer in de wedstrijd was eigenlijk de partij van Herman met wit aan bord 8. Daarvoor hadden Onno aan bord vier met wit en Artur aan bord één met zwart al gewonnen. Onno verpletterde zijn tegenstander binnen de kortste keren nadat zijn tegenstander twee grote fouten maakte op zet 10 en 11. Na 16. Lh6 is het al helemaal uit. Artur zette met zwart de partij agressief op. Wit drong de zwarte stukken echter langzamerhand terug na het sterke 14. f5. Artur bleef daarna op de aanval spelen wat na 20. Pa5 beloond werd. Veel beter was 20. Df2 geweest met de dreiging 21. Da7 en 21. fxg6 waarna het paard op f6 hangt. En toen wit ook nog 24. Pd2? speelde was het helemaal voorbij omdat Artur de pion op g3 kon slaan.
Wit : Maurice Hettfleisch
Zwart : Artur Margaryan
Wit : Onno Verbaken
Zwart : Sipke de Swart
Toen stond het dus 2 – 2 met Aren misschien op verlies, Wessel misschien op winst in een toreneindspel, Bert op remise in een eindspel met een toren en lopers van ongelijke kleur en Herman …? Speel na en geniet:
Wit : Herman van Halderen
Zwart: Joost Mostert
Herman komt met wit aan bord 8 wat beter uit de opening, hoewel zwart het pionoffer op d4 gewoon had kunnen en moeten aannemen. Er ontstaat een iets beter eindspel voor wit (nog beter was trouwens 18 Dxe6 Lxe6 19 Pxb6 axb6 20 Lxe6 fxe6 waarna de zwarte pionnenstructuur pijn aan de ogen doet) met allebei een toren, paard en loper van de witte velden maar met een zwarte dubbelpion op de b-lijn. Herman laat zich echter wat terug dringen door het actieve spel van zijn tegenstander waarna er niet meer dan remise in lijkt te zitten. Maar dan wisselen de kansen op een bizarre manier rondom zet 50. Eerst wint Herman een pion zodat hij lijkt te gaan winnen met zijn vrije h-pion. Maar dan geeft Herman (beter is 50 Te3+ en in ieder geval 51 Ke1) met 51 Tf3 plotsklaps een stuk weg waarna hij met een loper minder verloren staat ondanks die gevaarlijke h-pion. Hij weet echter de pion naar voren te krijgen en speelt dan het geniepige zetje 57 b3. Zwart trapt in de val en slaat de pion op a3 (winnend is bijvoorbeeld 57 .. Pd6) waarna de h-pion niet meer te stoppen is. Zwart geeft met 60 .. Ke6 de loper terug en gaat vervolgens met 63 .. Pxb3 vreselijk in de fout (het is nog steeds remise na 63 .. Pe6+) en moet na 66 Kg6 opgeven omdat de h-pion op straffe van mat promoveert. Daarna kon Bert remise geven – hij had een aanbod al een keer afgeslagen – en toen de tegenstander van Wessel opgaf maakte de afloop van de partij van Aren niet meer uit. Een fraaie 5 – 3 overwinning op de dag van Leidens Ontzet welk thema trouwens nog alleen terug kwam in de partij van Bert middels een Spaanse opening.
Als toetje de partij van Wessel. Na een zeer rustige opening gaat zwart in de fout met 21 .. f5. Daarna had Wessel echter niet de dames moeten ruilen, want daarna ontstaat een gelijk toreneindspel. Maar wat zijn dergelijke eindspelen toch moeilijk. Wessel had zijn d-pion niet moeten opspelen maar zwart gaat echt in de fout met 50 .. Te4. Na 51 Ta3 is het meteen verloren. Zwart gaat nog lang door in een theoretisch verloren eindspel met toren tegen toren en pion met afgesneden koning dat Wessel onberispelijk naar winst voert. Leve onze topscoorder!
Wit : Wessel Braggaar
Zwart : Henk Noordhoek