Zaterdag 11 april togen we met twee teams naar Alkmaar, waar Philidor1 tegen Waagtoren 1 speelde en Philidor2 tegen Waagtoren 3. Over de mooie winst van Philidor 1 heeft Michiel verslag gedaan. Dit verhaal gaat over Philidor 2. We konden kampioen worden door minstens gelijk te spelen. Hoe zou dat gaan zonder Erik die deze dag meezong in een koor dat optrad bij een muzikale vertelling over familie van Vincent van Gogh.
Bron: wikipedia
Onze tegenstanders hadden ook belang bij minimaal een gelijkspel om degradatie te ontlopen. In de ruime speelzaal in een wijkcentrum werden 4 wedstrijden gespeeld. Na een hartelijk welkomstwoord door de wedstrijdleider werden de klokken gestart . Weldra was er een stilte die alleen doorbroken werd door het tikken van plastic pennen die op houten tafels werden neergelegd. De tijd vloog voorbij, terwijl er van alles gebeurde op de borden. En weldra kwamen de sleutelmomenten. Zouden wij van de Leidse sleutels kunnen winnen van de Alkmaarders met gewaagde zetten?
Robin kwam een gezonde pion voor, nadat zijn tegenstander eerst een kans gemist had. Hij wist dit voordeel vakkundig in winst om te zetten.
Jan Aart over zijn partij: “Ik speelde tegen een twintiger die een degelijke Engelse opening neerzette, wat m.i. pas mag als je de vijftig bent gepasseerd. In plaats van de meer dynamische opzet waar ik normaal voor kies ging ik deze keer voor wat meer ruimte / stabiliteit in het centrum. Wit was goed bekend met de ontstane stelling en kreeg wat druk. De gekozen afwikkeling was niet nauwkeurig en had voordeel voor wit moeten opleveren. In plaats daarvan wikkelde wit rond zet 20 af naar een eindspel met 2T+1L van ongelijke kleur en een pluspion. In het vervolg speelde zwart beter en had rond zet 30 een voordeeltje wat gestaag werd uitgebouwd. Zwart besloot de pion terug te winnen en greep daarna mis in een complexe stelling. Ondanks tijdnood speelde wit het daarna goed uit.”
Artur kwam goed uit de opening en bracht zijn tegenstander in de klem. Deze probeerde een wanhoopsoffer ,maar dat leverde snel ons eerste punt op. Zelf kwam ik in een stelling met een druk centrum met voetvolk, paarden en lopers. Ongelukken lagen op de loer.
Onno speelde een theoretische variant, loeischerp met een stukoffer, met ongewisse uitkomst. Helaas dit keer geen punt, maar volgende keer beter. Aren kwam met goed spel een pion voor. Het eindspel bleek net niet te winnen: remise.
Frank weerlegde aanvankelijk het aggressieve openingsspel van zijn tegenstander, maar miste verder in de partij met inventieve offers en een vrijpion toch een verdediging.
Inmiddels stond het 2.5-2.5 met nog drie partijen te gaan. Herman bestookte zijn tegenstander van alle kanten, zodat die zich genoodzaakt voelde om zijn loper op h2 achter wat pionnen te verstoppen.
Vlak voor de 40e zet bood mijn tegenstander remise aan in een stelling met dame voor mij en twee torens voor hem. Dit had ik moeten aannemen, maar onder druk wil de ratio nog wel eens verdwijnen. Gelukkig werd het even later toch remise. Herman bracht een verrassend torenoffer op e5. De toren kon niet geslagen worden wegens mat in een paar zetten. Zijn tegenstander liet zich niet onbetuigd en offerde pardoes een loper op d3. Het inmiddels samengedromde publiek rond hun bord kon genieten van het vervolg, waarbij Herman koelbloedig de dames ruilde en de loper op h2 veroverde. Zo werd de nestor van ons team topscorer met 7 uit 9. Jan Aart was als laatste klaar en kon helaas zijn mooie rijtje winstpartijen niet voortzetten. De wedstrijd eindigde dus in 4-4 en daarmee zijn we kampioen. Achteraf was de sleutelzet een waagtoren. En volgend seizoen kunnen we in de derde klasse aan een nieuw rijtje beginnen.
In bijgaande fragmenten enkele sleutelmomenten van deze wedstrijd.
https://philidor.nl/pgn/Sleutelmomenten.pgn
Voor het verslag door de Waagtoren zie: deze link.