Zaterdag 7 februari moest het gebeuren: wilden we als tweede team onze kansen op promotie naar de derde klasse behouden dan moest er gewonnen worden van koploper Het Spaarne 1. De voortekenen waren niet zo goed want Onno moest helaas verstek laten gaan. Maar zijn plaats werd ingenomen door teamleider Frank die ’s ochtends nog moest optreden om de scholengemeenschap waar hij les geeft te promoten. “Net bedrijven, die scholen tegenwoordig”, zeiden we tegen elkaar in de auto van Jan Aart. Maar genoeg routine en grijze haren dus achter de borden! De opstelling werd een beetje aangepast: Bert wilde door zijn minder goede resultaat in Wijk aan Zee wat afzakken waardoor Artur en ik opschoven naar boven. Hieronder is Frank te zien die de opstelling op het wedstrijdformulier invult in de fraaie veelhoekige speelzaal in het al even fraaie Heemstede.
Maar geheel tegen onze verwachting in (hoewel wel volgens de verwachting van professor ELO: 2038 tegen 1946 gemiddeld) werd het een eenvoudige overwinning met een evenwichtige uitslag: 4 overwinningen aan bord 1 t/m 4 en even zoveel remises aan bord 5/8, resulterend in een forse 6 – 2 overwinning!
Ikzelf leek als eerste klaar te zijn aan bord 4. Mijn tegenstander mishandelde de Pirc zodanig dat hij na 10 zetten al een volle pion achter stond: 1 e4 d6 2 d4 Pf6 3 Pc3 g6 4 Le2 Lg7 5 f4?! (bekend is 5 h4 of zelfs 5 g4; wit haalt hier twee systemen door elkaar) 5 .. c5 6 e5?! (dit is wel goed met het paard op f3; maar nu niet) 6 .. Pfd7 7 Pf3?! cxd4 8 Dxd4 Pc6 9 Da4 dxe5 10 fxe5 Pdxe5 (want op 11 Pxe5 Lxe5 12 Lh6 heeft zwart 12 .. Dd4) en het duurde nog tot zet 53, maar wit is hier al kansloos. Aan bord 1 verzilverde Jan Aart een duidelijk positioneel voordeel na de opening in een eindspel waarin beide spelers een toren en paard hadden. Artur kwam ook uitstekend uit de opening aan bord 2 en verzilverde zijn voordeel in een goede tegen slechte loper van de witte velden eindspel. En Robin kwam beter uit een Scandinavische opening, won een kwaliteit waarna zijn tegenstander opgaf nadat hij met een fikse blunder nog een kwaliteit verloor.
De remises aan de lagere borden waren eigenlijk veel interessanter dan de overwinningen. Behalve dan die van Herman aan bord 8: zijn tegenstander ruilde met wit alles af waarna een volkomen gelijk staand eindspel op het bord kwam. Nee, dan Bert. Hij kwam met zwart goed uit een Weense opening met een sterk loperpaar en mooie vrijpion. Helaas gaf hij vervolgens een pion weg waarna uiteindelijk een eindspel met ongelijke lopers ontstond. Zoals wel vaker was ook dit eindspel geen remise, maar de tegenstander van Bert zag niet hoe hij moest winnen. En zodoende kon Bert een fraaie blokkade opbouwen:
Aan bord 6 speelde invaller Frank zijn geliefde London System. Hij hield de hele partij een klein voordeeltje maar kon dit helaas niet omzetten in winst. Maar aan het begin herkende ik een stelling uit een prachtige partij uit het afgelopen Tata Steel Masters. Frank week af met 5 Pe5 en bleek achteraf deze partij niet te kennen. Daarom speciaal voor onze teamleider deze partij die Daniel King op zijn You Tube kanaal analyseerde onder de titel “Demolition” ( https://www.youtube.com/watch?v=jGUUYT5kxLs):
Jorden van Foreest – Vincent Keymer:
Het spannends was het aan bord 7 waarin Aren met wit een Siciliaanse partij speelde. Hij verloor op een gegeven moment een pion waarna een eindspel met zware stukken ontstond dat nog aan de gang was toen alle andere partijen al waren afgelopen. Hieronder Aren nadenkend over zijn volgende zet met een fles water en een glas soep.
De stelling is de volgende:
[Wit: Kh1; Da8; Tf1; pionnen : h3; g2; c5; b5
Zwart: Kf7; De7; Tc4; pionnen: h7; g7; f6; e5; b7]
Aren speelde hier 1 c6 bxc6 waarna hij terug sloeg op c6. Daarna speelde zijn tegenstander echter .. Dc5 waarna Aren zijn fraaie vrijpion verloor. Op miraculeuze wijze wist hij dit verloren staande eindspel echter toch nog remise te houden door de pion op e5 te veroveren omdat zijn tegenstander de penning over de f-lijn over het hoofd zag. Het dame-eindspel met 3 tegen 2 pionnen gaf zijn tegenstander daarna teleurgesteld remise. Na afloop discussieerden we intens over wat Aren dan wel had moeten doen. Mij lijkt het na 2 b6 Tb4 3 Dxc6 remise. Toch?
Die discussie vond onder andere plaats in het Argentijnse restaurant La Rosario (de geboorteplaats van Messi voor wie dit nog niet wist) waar we na afloop heerlijk aten, nagenietend van deze overwinning met vooraf de gebruikelijke grappen zoals “Ik hoop dat ze ook vleesgerechten hebben”. We staan één punt en 4½ bordpunt los op nummer twee. Moet lukken toch?